السيد موسى الشبيري الزنجاني

4717

كتاب النكاح ( فارسى )

ما ديروز روايت مسعدة بن زياد و مسعدة بن صدقه را مطرح كرديم و گفتيم كه گاهى مسعدة را به پدر نسبت مىدهند و گاهى به جدّ و لذا تعددى در كارى نيست ، بلكه هر دو يكى است اما يك بحث ديگرى در خصوص اين مقام هست و آن اينكه اصلًا « ابن صدقه » از اضافات نساخ است زيرا نه در تهذيب است و نه در استبصار و از خود تهذيب استفاده مىشود كه راوى هارون بن مسلم است و او بلافاصله از امام نقل مىكند و اصلًا مسعدة واسطه نيست و اين سقط از قلم شيخ است و مصححين كه مسعدة را نوشته‌اند به او « ابن صدقه » هم اضافه كرده‌اند و اين اضافه هر چند در واقع غلط نباشد ولى اين روش نادرستى است كه در تصحيح كتب اتخاذ شده ، آنها بايد امانت را رعايت مىكردند و بدون مسعدة مىآوردند و آنگاه در حاشيه متذكر سقط مىشدند ، شاهد بر سقط در كلام شيخ اين است كه خود ايشان در جاى ديگرى از تهذيب عين همين روايت را از مسعدة بن زياد العبدى نقل كرده است و از طرف ديگر در كافى كه شيخ از او نقل مىكند صرف « مسعدة » است و ديگر ابن زياد و يا ابن صدقه ندارد ، بنابراين حتى اگر در بحث اول يعنى اتحاد يا تعدد مسعدة بن زياد و مسعدة بن صدقه اشكال داشته باشيم ، در خصوص اين مقام اشكالى در وحدت راوى كه همان مسعدة بن زياد العبدى باشد ، وجود ندارد . [ و مفروض اين است كه مسعدة بن زياد بالخصوص توثيق شده است ] . « * و السلام * »